آب تنی درحوض

 

دنیای عجیبی است.بسیاری ازآدم هادوست دارندطبیعت رادست کاری کنندوجای پایی ازخوددرآن برجای بگذارند.به جای باران حقیقی،باران   مصنوعی،سبزه ی طبیعی،سبزه ی مصنوعی،مو و رو ودماغ ودست وپای حقیقی،مو و رو ودماغ ودست وپای مصنوعی درست می کنند عاشق دست ساخته های خود هستند.اگردرعالم طبیعت چیزی که مورد نیازانسان است نباشد،دراین صورت رفتن به سراغ وسایل مصنوعی یاساختن چیزی به دل خواه خود، توجیه منطقی دارد اما وقتی سبزه طبیعی وجوددارد،چرابایدبه سراغ سبزه ی مصنوعی رفت.؟وقتی گل ودرخت طبیعی درعالم به وفوریافت می شود ،چرابایدعاشق گل ودرخت مصنوعی بود؟

بعضی هاسعی می کنندهمه چیزشان رامصنوعی کنندازگل هاودرختچه های باغچه شان تاسقف ودیوارخانه شان!اینان به دنبال چه هستند؟زیبایی،تنوع،ماندگاری یامدانگاری!هرچه باشداشتباه یاتوهم است.آدمی که ذائقه اش سالم ومشاعرش درست کارمی کند می داند که بی شک هیچ شی مصنوعی ازنظرزیبایی وتنوع به طبیعی اش نمی رسد.تنها دلیل قابل توجه عاشقان اشیاء مصنوعی ،مدانگاری وتقلیدکودکانه ازفرهنگ غلط غرب است.

امشب بعدازشناکردن دراستخری کنارساحل خزر یک باره،متوجه نکته ای درهمین راستاشدم وآن این که چرابایداستخرراکناردریازد؟اگرقراربرشناست،شنادرآب دریا کجاودرآب استخرکجا؟اصولاچرابایدجاذیه های شناگری دراستخرمصنوعی بیش ازشناگری درآب طبیعی ودریاباشد؟آیااین امربه معنای این نیست که ازطبیعت فاصله گرفتیم وبه تعبیردکترشریعتی مادرمان راازیاد برده ایم؟کدام ذائقه ی سالم است که خیاربه ظاهرزیبا رابرخیاربوته ای ترجیح دهد؟بایدبه اصل سلیقه هاوذائقه ها ی فراموش شده ی خودبرگردیم ودلمان به آب تنی درحوض بزرگی به نام استخرخوش نباشد!بیاییم دردریا شناکنیم،درآب حقیقی ،ودراقیانوس !

/ 0 نظر / 5 بازدید