تابش وبارش آسمانی ها تا...

 

شهادت ورحلت جانسوزنبی خاتم حضرت محمد بن عبدالله (ص) وفرزندان پاکش
امام حسن مجتبی (ع) وامام رضا (ع) برهمه ی شیعیان جهان تسلیت باد.

 

انسان  هرچه  از زمین فاصله می گیرد  و به آسمان نزدیک تر می شود ، نگاهش با ستاره ها  وکهکشان هاهم آغوش می گرد د ، از سنگ ها و سیمان و  ماشین دور  می شودواندیشه اش افق های دوردست رانشانه می رود .وقتی نگاه ، آسمانی واندیشه ، جهانی شددیگرنمی تواند به زمین تنها بنگرد وپیرامون آن بیندیشد،هم چنانکه نمی تواند درمحیط وارتفاع اندک به پروازدرآید! انسان های بزرگ به خاطراوجی که گرفته اند هرگزنمی توانند دردرحضیض سیرکنند ، محدوده ی سیرآن هابه اندازه ی بزرگی وسعت اندیشه وکمال شان بسیارگسترده است.زمینی هاعاشق دیدن این آسمانی هاهستند یعنی همان اهل  زمینی که اهلیت آسمانی پیداکرده اند! حق هم دارند ،برخوردزمینی های پیوسته به آسمان با موجودات زمینی ، دیدنی است ! آن هاآن قدرستاره و  آب می پاشند که زمینیان همیشه غرق در  نورورویش می شوند ، اگر لحظه ای از  بارش  نور  و  آب  دست بردارند،  اهل  زمین  را تاریکی مطلق و خشکی دل گزافرامی  گیرد.اصلا آن هابرای این آمده اند که واسطه ی رویش وباررش باشندوهرسخاوتی که قراراست ازآسمان به زمین برسدبه میا نجی گری آن ها صورت پذیرد.

کاش زمینی ها قدراین آسمانی هارامی دانستند وبابی مهری هایشان دل آسمان رابه درد نمی آوردند. با اندوهی کشنده ترازنادانی سنگ های باران ونورنگرفته ،شاهد برچیده شدن بساط ظاهری زمینی های آسمانی درروزگارسخت پریشانی هستیم ! روزگاری که تشنه ی تابیدن وباریدن آن هاست ولی افسوس که زمین هاوزمینی ها دشت قلبشان رابرای کشت آن هاآماده نکرده اند.کاش می شد دوباره ازتابش وبارش آن ها بهره برد ! آیاانسان ها ازوجود نورانی خورشیدهای تابان هستی ، حضرات معصومین، رسول گرامی (ص) ،امام حسن مجتبی وامام رضا (ع) به خوبی استفاده کرده اند ؟!

/ 0 نظر / 9 بازدید