نماز عامل زدایش سیاهی ها

در حوزه ی ارتباط فردی و اجتماعی انسان،هر نوع سیاهی، مردود است.همه ی انسان ها هم به خوبی می فهمند که چه چیزی موجب سیاهی قلب و جانشان شده،همه می دانند که قلب سیاه یعنی چه؟ چگونه قلب کدر می شود ، چگونه روابط قلبی انسان با یکدیگر یا انسان ها با خود و خدایشان تیره و تار می شود!نیاز به آموزش خاصی نیست؛ وجدانی است.

در گذر  زمان  به طور  طبیعی  گرد هایی  از  فراموشی  و غفلت،وابستگی های شدید به دنیا و جاذبه های آن،خود خواهی، حسادت،بخل و ...بر روی قلب ها ی پاک می نشیند .انسان اگر فطرت انسانی اش را نا بود نکرده باشد می تواند این گرد ها را بزداید و صفا و زلالی آن را همیشه شاهد باشد واز آن لذت ببرد.تفکر می تواند زمینه ساز این باز یافت باشد،نگاه به طبیعت بکر،استغفار از گناه وغفلت ، روی آوردن به ذکر ، قرآن خواندن با تامل وتانی و...انسان را می تواند به اصل خود باز گرداند اما هیچ کدام از آن ها به اندازه ی نماز ،نقش تعیین کننده  در زدودن حقیقی نا پاکی ها و سوق دادن انسان به طبیعت اولیه پاک ندارد.

این که در حدیث نورانی از پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) نماز به رود خانه ای تشبیه شده که انسان مومن در شبانه روز پنج بار در آن شنا می کند شاید سرش همین باشد که در این عمل عبادی هر بار بنده ی جدا شده از فطرت حقیقی ،خود را شستشو می دهد و پاک وسالم به اول خود باز می گردد.این سلامت و پاک شدن ،پاکی و سلامتی همه جانبه است نه فقط پاکی انسان در حوزه ی روابط فردی بلکه همه ی سیاهی های فردی و اجتماعی را می زداید و به جایش سفیدی ها و زیبایی ها را جایگزین می نماید!  

/ 0 نظر / 17 بازدید