خاطرات سرزمین وحی(9)

 

تفاوت دو جلسه​ی مناسبتی و معرفتی

هرچه داشتیم وتوانستیم تهیه کنیم از پوستر و بنر و پارچه نوشته وعکس و ... آماده کردیم برای شب میلاد مسعود منجی عالم بشریت، امام زمان (علیه السلام). از قبل هم به گونه‌های مختلف اطلاع رسانی کرده بودیم. از دیشب تا بعد ظهر شب میلاد سیل شکلات و نقل ونبات و آجیل وشیرینی به اندازه​ها و شکل​های متنوع و مختلف به سمت ما روانه شده بودکه هرچه به آن‌هاتعارف کردیم و بر سرشان ریختم تمام نشد به طوری که تا چند روز بعد، از همان‌ها برای پذیرایی زایران در لابی استفاده می‌کردیم. جشن باشکوهی برپا شد. واقعاً دیدنی بود.
خوش بختانه جمعیت شرکت کننده بسیار بالا، مداح جلسه، خوش صدا و مسلط و سخنران محفل هم سیدی باتجربه بود. همه​ی عوامل اجرای جشن در برگزاری این محفل نورانی نقش بارزی داشتند اما سهم مجری بسیار توانمند، مسلط، خوش سخن و شیفته​ی خدمت جشن میلاد، جناب حاج آقافرازمند، مدیر راهنمای کاروان عقیق خیبر زاهدان انصافاً خیره‌کننده بود. همه​ی حضار از اجرای عالی این مدیرعاشق، لذت برده بودند، گویا زایران لحظه شماری می​کردند تا نوبت این مجری محترم شود و با شنیدن اشعار زیبا و قعطه‌های ادبی روح بخش در وصف مولای متقیان،امیرمؤمنان، علی(علیه‌السلام) سرحال شوند.

حال به آن طرف ماجراتوجه کنید؛ ما برای این که هم از ظرفیت​های فرهنگی کاروان​ها و هم از موقعیت ویژه میلادامام زمان (ع) استفاده‌ی بهینه کرده باشیم، گفتیم فردا شب هم یک جلسه تشکیل بدهیم اما نه به کیفیت محفل مناسبتی امشب بلکه جلسه​ای معرفتی با نام نشست مهدویت!ایده‌ی چنین جلسه​ای را با برخی از دوستان حتی در جلسه​ی شورای فرهنگی مطرح کردم و آقایان جواب مثبت دادند. صبح روز میلاد با آقای دکتر مفتح روحانی کاروان عارفان در این زمینه صحبت کردم، ایشان با شکلی که من توضیح دادم موافق بودند.

شکل جلسه این‌گونه بود که پس از تلاوت آیات قرآن، ابتدا سه روحانی محترم سه کاروان هر کدام به اندازه​ی پنج دقیقه صحبت کنند، سپس ازوجود برخی اساتید دانشگاه و برجستگان علمی جهت بیان دریافت​های خود در سفر به مدینه استفاده شود، آن گاه جلسه بصورت پرسش و پاسخ اداره گردد. با اینکه حدود چهل نفری دراین جلسه شرکت کردند و الحمدلله محتوای مباحث هم قابل استفاده بود اما احساس کردم محفل آن گرمی و نشاط لازم را نداشت و می‌شد بهتر از این، آن را اداره کرد و به
نوعی این عدم رضایت را در پایان جلسه به اطلاع حضار رساندم اما یک جمله​ی حاج آقا دکتر مفتح برای حقیرکه عامل برگزاری جلسه بودم هم امیدبخش بود و هم مایه‌ی تأسف. ایشان ضمن تأییدبرداشت حقیر گفته بود: همیشه جلسه​های معرفتی مظلوم واقع می​شوند. راست می​گفت جشن باشکوه دیشب با آن همه جمعیت و حال و پذیرایی از شیرینی و شکلات و... کجا و این جلسه​ی سی چهل نفره​ی ساکت بی شور وحال کجا؟ بعداًفهمیدم اولاً بخشی از بی‌حالی و خسته‌کنندگی ظاهری، جزء ذات جلسات معرفتی است ثانیاً برای بهینه‌سازی چنین جلساتی باید برنامه‌ریزی بسیار دقیق‌تری صورت بگیردثالثاً زمان برگزاری جلسات غیر مناسبتی بسیار بسیار تعیین کننده است.

مدینه – هتل بدرالعوالی/شب14و15شعبان 1431/4و5مرداد1389

 



 

/ 0 نظر / 15 بازدید