هندسه ای شگفت آور!

چه ترکیب قشنگی!چه چینش به جایی!عجب هندسه ای! عجب نظمی! آدم مات و مبهوت می ماند که چه کرده است!چگونه می شود این همه دقت،نظم،آراستگی،محاسبه،تناسب،تعادل،رابطه و...را علاوه برآفرینش جهان و پدیده های آن ، که در ترتیب ریاضی و ار مراحل رشد،شکوفایی و به اوج رسیدن تمامی موجودات به ویژه انسان ، این ناز دانه ی خلقت نادیده گرفت!مهندس آفرینش ، آن چنان مراحل  کمال را   زنجیره وار به هم دوخته که هر عاقل و ناظری را به حیرت و شگفتی وا می دارد.

تاچند سال کودک،فقط رشد حیوانی و نباتی می یابد وهیچ تکلیفی ندارد گر چه در همین دوران هم می توانند زمینه های دریافت معنوی را برای او فراهم کنند.از سن خاصی به تکلیف می رسد؛یعنی باید گوش به فرمان اوامر و نواهی دین باشد.در خود این تکلیف که به منزله ی رشد یافتگی عقل است،درجات و مراتبی قرار داده است تا هر کدام بخشی ازروح وجان مکلف را با ملکوت آشنا سازد.بضی از تکالیف در طول شبانه روز باید انجام شود مثل نماز و برخی در طول سال یک بار مثل روزه و بعضی هم در کل عمر انسان یک بار  آن هم با داشتن شرایطی ، بر فرد واجب  می گردد مثل حج ؛ بعضی اعمال صد در صد باید انجام شوند، بعضی از آن ها خوب است انجام شوند، بعضی ها را به هیچ وجه نباید انجام داد،بعضی ها انجام نشود بهتر است وبعضی ها انجام دادن و ندادنش یکسان است.

ما چه می دانیم که هر کدام از این دستورات چه قدر در تکامل انسانی سهم دارند اما شک نداریم که درهندسه ی دین، تمامی باید هاونباید ها ، مانند حلقه ای به هم دوخته شده اند تا انسان را به آخرین نقطه ی ظرفیت کمالی اش برسانند.

/ 0 نظر / 6 بازدید